آئينه گذارده ، به خط نسخ و نستعليق خوب ، « اسماءاللَّه » نوشته‌اند و نصب كرده‌اند ، در بالاى ستون‌هاى صحن مسجد ، به خط نسخ اسامى خلفا و عشرهء مبشره ائمه معصومين را ، با امام عصر كه به اسم مبارك « ابن الحسن » به اضافه « مهدى » نوشته‌اند ، در ستون بالاى سر مبارك قطعه بزرگى منصوب و نوشته‌اند ، « اللّهُمَّ صَلِّ عَلى نَبيِّنا مُحَمَّدٍ الّذى أخْبر فى الخَبَرِ الصَّحيحِ بِأنّ للَّه‌تَعالى ستّين ألفِ [ عامل ] « 1 » حَولَ العرشِ يَسْتَغْفِرون لِمُحِبِّ أبيبكر و عمر ، و يَلْعَنونَ على مَبغض ابى بكر و عمر » « 2 » . در دم دروازه طرف دست چپ كوچه‌اى است ، قدرى كه مىرود خانه كوچكى و بقعه كوچكى ، « مدفن حضرت عبداللَّه بن عبدالمطلب » است ، به زيارت مشرف شده صندوق چوبى به وضع شيروانى دارد ، دو سه قنديل زمينى و فرش قالى بخارائى بود ، « عبداللَّه بن عبدالمطلب » ، در شش هزار و يكصد و سى و هشت سال بعد از « هبوط آدم » متولد گرديد ، و بيست و پنج سال سن شريف آن بزرگوار بود كه با « حضرت آمنه » ازدواج فرمود و بعد از شش ماه به بازرگانى به سفر « شام » تشريف‌فرما گرديد ، و در مراجعت در « مدينه منوّره » ، مزاج مباركش از صحّت به گشت ، و در « مدينه » توقف فرمود ، رفقا خبر ناخوشى آن بزرگوار را به « حضرت عبدالمطلب » رسانيدند ، آن بزرگوار « حارث » كه برادر بزرگتر بود ، به « مدينه » روان فرمود كه آن بزرگوار را به « مكه » بياورد ، چون « حارث » رسيده بود ، آن بزرگوار از دار دنيا رحلت فرموده بود و هنوز حضرت « خاتم‌الانبياء » تولد نيافته بود و اين واقعه در « عام‌الفيل » است ، مادر آن حضرت « 3 » قبرستان بقيع « قبرستان بقيع » كه در كنار شهر قديم « مدينه » ، در كنار خندق واقع است ، قبرستانى

--> ( 1 ) - در متن عام آمده است . ( 2 ) - در كتاب « داستان باريافتگان » به نقل از مرحوم سيد احمد هدايتى اين عبارت چنين آمده است : انّ حول العرش ، ستون ألف‌عالم يستغفرون لمحب ابىبكر وعمر ، ويلعنون مبغض ابىبكر وعمر . توضيح‌اين كه ، اين حديث از احاديث جعلى ساخته شده توسط معاويه و طرفداران او است تا بدين وسيله احاديثى كه در مدح على بن ابى طالب عليه السلام با همين عبارت و مضامين نقل شده است را تضعيف نموده ، و يا از اعتبار ساقط كنند . ( 3 ) - از اينجا به بعد چند خط خالى است . ظاهراً مولف تصميم داشته بعداً تكميل كند ليكن اين كار صورت نگرفته است .